Światowe Dziedzictwo UNESCO w Chorwacji

The UNESCO World Heritage in Croatia

Pierwsze wrażenie, gdy ktoś wspomina o Chorwacji, to wakacje, błękitne morze Adriatyku i plaże, jednak Chorwacja ma wiele zabytków historycznych i kulturowych uznanych poza jej granicami. Jedną z najbardziej znanych międzynarodowych list dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego jest lista światowego dziedzictwa UNESCO. Poprzez umieszczenie kulturowego lub przyrodniczego widoku na liście światowego dziedzictwa UNESCO pomaga chronić naturalne i kulturowe dziedzictwo kraju lub regionu, pomaga w zwiększaniu wiedzy i promuje świadomość zabytków, a także zapewnia niezbędną pomoc i inicjuje współpracę między członkami.

Dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze Chorwacji wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO to: Park Narodowy Jezior Plitwickich, Bazylika Eufrazjana w Poreču, Pałac Dioklecjana i średniowieczny Split, Stare Miasto Dubrownik, Historyczne Miasto Trogir, Równina Stari Grad na wyspie Hvar, katedra św. Jakuba w Šibeniku, średniowieczne nagrobki, weneckie dzieła obronne między XVI a XVII wiekiem oraz pradawne i pierwotne lasy bukowe Karpat i innych regionów Europy.

Park Narodowy Jezior Plitwickich, Lika

Plitvice

Jeziora Plitwickie to najbardziej znany i najczęściej odwiedzany park narodowy w Chorwacji, który został uznany za park narodowy w 1949 roku. Jeziora Plitwickie położone są w pobliżu Korenicy, w centrum Lika, i składa się z 16 połączonych jezior otoczonych stromymi klifami i gęstymi lasami , które są zamieszkane przez niedźwiedzie i wilki. Jedną z wyjątkowości Jezior Plitwickich jest zjawisko "turzyc", w którym stale budowane i formowane są pokłady węglanu wapnia. Najwyższy wodospad w Parku Narodowym Jezior Plitwickich ma wysokość 70 metrów, po czym zaczyna się przepływ rzeki Korana. Park Narodowy Jezior Plitwickich jest jednym z dwóch chorwackich zabytków wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO i został włączony w 1979 roku.

Bazylika Eufrazjana w Poreču

Poreč

Bazylika Eufrazjana została nazwana na cześć biskupa Eufrazego I, który rozpoczął renowację katedry około 553 rne. Piękne mozaiki Marii Panny na tronie, męczenników i Chrystusa zostały zachowane do dziś. Z tego powodu wielu uważa bazylikę Euphrasian za jeden z najpiękniejszych i najlepiej zachowanych zabytków kultury i sztuki bizantyjskiej w Europie Wschodniej. Historycy uważają, że w miejscu, gdzie w VI wieku została zbudowana bazylika Eufrazjana, istniały co najmniej dwa kościoły wczesnochrześcijańskie. Oprócz bazyliki, kompleks bazyliki Eufrazjusza obejmuje Mauro Orion, zakrystię, baptysterium, kościół parafialny, pałac biskupi i dzwonnicę. Z biegiem lat Bazylika Eufrazjana przeszła kilka zmian, a dzisiejszy styl gotycki w dużej mierze powstał między XIII i XV wieku, a dzwonnica została zbudowana w 16 wieku.

Pałac Dioklecjana, Split

Split

Pałac Dioklecjana powstał między końcem III wieku a początkiem IV wieku za panowania cesarza Dioklecjana. Po przejściu na emeryturę rzymski cesarz Dioklecjan przebywał w pałacu Dioklecjana aż do swojej śmierci (316). Pałac Dioklecjana jest jednym z najlepiej zachowanych pomników bizantyjskich w Europie Wschodniej i został zbudowany około 5 kilometrów od Solina (w tym czasie nosiło nazwę Salon), który był centrum rzymskiej prowincji Dalmacji. Pałac Dioklecjana został zbudowany jako połączenie luksusowej rezydencji od strony południowej i obozu wojskowego ("castrum") dla żołnierzy rzymskich na północy i ma wymiary 180 x 215 metrów. W pałacu Dioklecjana znajduje się mauzoleum Dioklecjana, które później (około V wieku) zostało przekształcone w kościół chrześcijański. Oprócz tego można znaleźć kościoły romańskie (z XII i XIII wieku), gotyckie, barokowe i romańskie pałace oraz średniowieczne małe fortece.

Staré Město, Dubrovnik

Dubrovnik

W XIII wieku Dubrownik stał się siłą morską i opierał swój rozwój na dyplomacji i handlu morskim. Jako stolica Republiki Dubrownickiej, Dubrownik był na szczycie w 15 i 16 wieku, a jego bogatą historię i kulturę można jeszcze dziś zobaczyć. Stare Miasto w Dubrowniku reprezentuje dobrze znane 2 kilometrowe mury Dubrownika, które otaczają zabytkowe centrum. Mury miejskie w Dubrowniku i zabytkowe centrum Dubrownika to jedne z najlepiej zachowanych zabytków w basenie Morza Śródziemnego. To tylko niektóre z powodów, dla których Dubrownik od lat jest jednym z najczęściej odwiedzanych miast w Chorwacji. Oprócz murów miejskich, Stare Miasto w Dubrowniku jest pełne renesansowych, gotyckich i barokowych kościołów, pałaców, muzeów, klasztorów i fontann i jest domem Stradun - głównej ulicy Dubrownika.

Zabytkowe centrum Trogiru

Trogir

Miasto Trogir ma bardzo długą tradycję miejską, odkąd stało się miastem 23 wieki temu. Przez stulecia Trogir był pod wpływem stylów greckich, rzymskich i weneckich, których cechy są nadal widoczne. To wspaniałe, romańsko-gotyckie miasto jest jednym z najpiękniejszych miast-muzeów, które trafiły na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego. W mieście Trogir znajdują się liczne zabytki architektury i kultury - od pięknego zabytkowego centrum Trogiru po katedrę św. Lovre zbudowaną w XII wieku, miejskie muzeum, klasztory, kościoły i wyjątkowy portal Radovana. Stary miejski plan miasta pochodzi z okresu hellenistycznego, a romańskie kościoły zdobią barokowe i renesansowe detale, dzięki czemu zabytkowe centrum Trogiru jest jedyne w swoim rodzaju na świecie.

Równina Stari Grad, wyspa Hvar

Równina Stari Grad na wyspie Hvar została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 2008 roku. Co sprawia, że Równina Stari Grad jest wyjątkowa, to zachowanie krajobrazu kulturowego, który pozostał prawie niezmieniony od IV wpne, kiedy joni Grecy z Paros rozstrzygnął ten obszar. Na żyznej glebie równiny Stari Grad uprawiano głównie oliwki i winnice, a tradycja ta pozostała niezmieniona do dziś. Na tym terenie znajduje się wiele małych kamiennych budynków i starożytnych ścian gipsowo-kartonowych, które potwierdzają, że starożytni Grecy używali geometrycznego podziału ziemi. Te kamienne budynki zachowały się nawet po 24 wiekach.

Katedra św. Jakuba, Szybenik

Šibenik

Katedra św. Jakuba ("katedrala Sv. Jakova") w Šibeniku jest jednym z najważniejszych zabytków architektury i historii tej części Europy, nic więc dziwnego, że UNESCO umieściło katedrę na liście światowego dziedzictwa kulturalnego. Katedra św. Jakuba była budowana przez ponad sto lat - zgodnie z zachowanymi zapisami, budowę rozpoczęto w 1431 r., A ukończono ją w 1535 r. Katedra została zaprojektowana i wykonana przez trzech różnych architektów w trzech różnych stylach - architektami byli Francesco di Giacomo, Nikola Firentinac i Juraj Dalmatinac. Cechą wyróżniającą katedrę jest to, że w budownictwie używano tylko kamienia. Katedra św. Jakuba pełna jest pięknych detali, posągów, rzeźb, zdobionych sklepień, które są najlepszym przykładem udanej mieszanki gotyckiej i renesansowej sztuki. Katedra przez wieki była perłą Šibenika i całego regionu.

Stećci, Cista Provo i Konavle

Stećci to wapienne nagrobki zbudowane w średniowieczu - od XII do XVI wieku. Stećci zawierał różne ornamenty i napisy, które przekazują tradycję miejscowej ludności i społeczności. Istnieje ponad 4000 stećci zlokalizowanych w 28 różnych lokalizacjach w Bośni i Hercegowinie (20 lokalizacji), Czarnogórze (3 lokalizacje), Serbii (3 lokalizacje) i Chorwacji (2 miejsca). Stečci są dowodem bogactwa historycznego, artystycznego i duchowego miejscowej ludności. W Chorwacji stećci znajdują się w Cista Provo niedaleko Imotski iw Konavle na Varina, w pobliżu małego kościoła św. Barbary.

Weneckie dzieła obrony między XVI a XVII wiekiem, Šibenik i Zadar

Weneckie dzieła obrony, wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, można znaleźć w trzech krajach - we Włoszech, w Czarnogórze i Chorwacji. Miasta lub fortece weneckich dzieł obronnych między XVI a XVII wiekiem charakteryzują się unikalną organizacją, architekturą wojskową ("model alla moderna"), oraz kształtem, którego głównym celem jest obrona portów morskich na Morzu Śródziemnym i ważne szlaki handlowe. Weneckie dzieła obrony składają się z 6 elementów rozciągających się na około 1000 kilometrów - od Lombardii we Włoszech po wschód od Morza Adriatyckiego. Zachowane weneckie dzieła obrony w Chorwacji to forteca św. Nikoli w Šibeniku i system obronny w Zadarze. Inne zachowane weneckie dzieła obrony znajdują się we Włoszech (Forteca Palmanova, Peschiera del Garda i Bergamo) oraz w Czarnogórze (miasto Kotor).

Starożytne i pierwotne lasy bukowe Karpat i innych regionów Europy

Starożytne i pierwotne lasy bukowe w Karpatach i innych regionach Europy rozciągają się na 12 różnych krajów. Europejski buk może być przystosowany do różnych warunków geograficznych i klimatycznych, dlatego po zakończeniu ostatniej epoki lodowcowej zaczął rozprzestrzeniać się na Karpaty, Alpy, Pireneje, Morze Śródziemne i Darydydy. Oprócz Chorwacji, las bukowy rozprzestrzenił się na Ukrainę, Niemcy, Belgię, Albanię, Austrię, Włochy, Bułgarię, Rumunię, Słowenię, Słowację i Hiszpanię. Lasy bukowe rozprzestrzeniają się do dziś. Bukowy las w Chorwacji znajduje się w dwóch lokalizacjach w Parku Narodowym Północny Velebit, o łącznej powierzchni blisko 1290 hektarów i Parku Narodowym Paklenica, o łącznej powierzchni blisko 2030 hektarów.

 

Oprócz Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO, na liście głównej znajduje się również Wstępna lista kulturowych i przyrodniczych zabytków Chorwacji. Ta wstępna lista obejmuje: Hermitage Blaca na wyspie Brač, Zadar - kompleks episkopalny, historyczne miasto Korčula, Park Narodowy Kornati i park przyrody Telašćica, chorwackie lipy w pobliżu Dunaju, winnice Primošten, miasto Motovun, góra Velebit , Lubenice na wyspie Cres, historyczne jądro i Stare Miasto w Varaždin, Twierdza Osijek Tvrda, przedłużenie pałacu Dioklecjana i historyczne jądro Splitu, historyczny zespół urbanistyczny Ston z Mali Ston, Burg - zamek Veliki Tabor, i Park Przyrody Lonjsko Polje.

Tagi: UNESCO, zabytki kultury, zabytki, atrakcje przyrodnicze, światowe dziedzictwo

Chcielibyśmy usłyszeć wasze komentarze, historie i doświadczenia w Chorwacji w komentarzach poniżej